คนหนึ่งคนกับใจหนึ่งใจ ไม่เคยคิดรักใครมากมาย
ใจหนึ่งใจที่มันวุ่นวาย แหลกสลายไม่เหลืออะไร
ชีวิตเราต้องเดินต่อไป เปรียบดั่งสายน้ำไม่ย้อนกลับ
ทุกอย่างมันจบสิ้นไป ไม่มีสิ่งไหนเหลืออีกต่อไป
*เมื่อเธอเลือกเขา เลือกใจที่เธอต้องการ
ใจมันทรมาน มองภาพเธอกับเขา
เมื่อใจเธอมีแต่เขา แล้วลืมฉันคนนี้
ต้องเปล่าเปลี่ยวหัวใจ ยืนท่ามกลางสายฝน
เดินน้ำตาคลอ
**วันหนึ่งวันที่เดินผ่านไป คงทำให้ใจได้พักเยียวยา
เดือนหนึ่งเดือนมันผ่านข้ามปี คงจะต้องมีสักวันให้ลืมเธอ
เพียงแค่อยากให้เธอได้ฟัง ว่าฉันคนนี้ต้องนอนร้องไห้
เพียงเพื่อเวลาสักวันให้ฉันได้ทำใจ เพียงเพื่อลืมเธอ
(ซ้ำ *,**)